139. rocznica otwarcia Teatru im. Juliusza Osterwy
06.02.2025 r.
“Otwarcie nowego teatru zaprząta wszystkie umysły” – pisała 9 stycznia 1886 roku “Gazeta Lubelska”. Chociaż jego termin nie był jeszcze znany, po mieście rozeszły się pogłoski, że oto wszystkie bilety na Przedstawienie Inauguracyjne zostały już wyprzedane. “Jak zdobyć bilet, dobrodzieju kochany…” stało się teraz głównym tematem rozmów.
Anna Nowak, “W pogoni za Hamletem”, Wydawnictwo Lubelskie AZ, 2024, s. 45.
Wzniesiony w latach 1884–1886 wg projektu Karola Kozłowskiego gmach lubelskiego teatru należy do najstarszych budynków teatralnych w kraju. Inicjatorami jego budowy byli lubelscy przemysłowcy, bracia Adolf i Juliusz Frickowie, a wznieśli go „Lublinianie – sobie” ze składek społecznych na rzecz spółki cywilnej „Teatr Lubelski”. Otwarty uroczyście 6 lutego 1886 r. był wówczas jednym z najpiękniejszych i najnowocześniejszych teatrów w Europie. Bogata sztukateria i złocenia, malowane plafony westybulu i sali widowiskowej pędzla Feliksa Teplickiego, malowana reprezentacyjna kurtyna autorstwa Naramowskiego i Sandeckiego dopełniały „całości przepychu”. Mimo, że w dniu otwarcia widok fasady budynku odbiegał od założeń nagrodzonego projektu – brakowało tynków czy dekoracji frontonu – wnętrze zachwycało “wielkością i bogactwem wystroju”.
NA OTWARCIE
Nowego Teatru w Lublinie.
Przybądź – gotowe wszystko w około:
Masz tu wygodną świątyń swych nawę,
Będzie ci tutaj miło, wesoło –
O Sztuko, ave!
Panuj w tym gmachu jako królowa,
Namna pożytek, sobie na sławę,
Niech ku czci twojej brzmi piękna mowa,
O sztuko, ave!
Harmonią pieśni kój nasze bole,
Darz nas zabawą, darz nas nauką,
Czoło swe w piękna strój aureolę,
Zawitaj, sztuko!
Wytwórz kapłanów z artystów grona
I złącz z widzami w bratnie ogniwa,
A długie wieki będziesz tu czczona –
Sztuko prawdziwa!
Karol Hoffman, 1886 r.
Uroczystość inauguracyjna rozpoczęła się już o godzinie 11:00 mszą w kościele „po-Wizytkowskim”. Wieczorem, o godzinie 19:30, sala teatralna wypełniła się po brzegi. Elegancko ubrana publiczność z niecierpliwością oczekiwała na rozpoczęcie ceremonii. Gdy wszyscy zajęli swoje miejsca, orkiestra p. Sonnenfelda odegrała uroczysty marsz powitalny, a następnie kantatę Kurpińskiego, która wprowadziła zgromadzonych w podniosły nastrój.
Po muzycznym wstępie głos zabrał Dyrektor Puchniewski.
“Czując ważność sprawy, rozumiejąc doniosłość zadania naszego – schylamy głowę wobec majestatu sztuki i służyć jej wiernie przyrzekamy. Żeby zaś ten kwiat nadobny wzrastał i rozwijał się należycie, tobie powierzamy nadzór i opiekę, szanowna publiczności! Wasza rada wasze poparcie, wasze słowo krytyki, uznania i zachęty – będzie ową złotą nitką Aryjadny, która nam w pochodzie za przewodnika posłuży.
Składając hołd należny tym wszystkim, co groszem, pracą i dobrą wolą ten “teatr lubelski” stworzyli, nie wątpimy, że społeczność, co w przybytku dla sztuki pomyślała, i o jej losach myśleć, radzić i pamiętać będzie. W to ufamy, w to wierzymy i rozpoczynamy pracę z dobrą myślą.”
Następnie wystawiono komedię Aleksandra hr. Fredry pt. “Nikt mnie nie zna”. Uroczystość inauguracyjną zakończono wystawieniem pierwszego aktu “Halki”. W związku z ogromnym zainteresowaniem wydarzeniem, ten sam program zapowiedziano na dzień następny.
CELEBRUJMY WSPÓLNE!
Tylko do końca tygodnia (6-9.02.2025)
-15% na wszystkie spektakle z kodem 139.
SPRAWDŹ REPERTUAR
Do zobaczenia w Teatrze!
