Absolwent Państwowego Studium Dramatycznego przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1982 – 85). Jeszcze jako student na profesjonalnej scenie zadebiutował rolą śpiewającego hippisa w „Reportażu z Pop-Festiwalu” Tibora Déry’ego, w reżyserii Krzysztofa Gordona (1983).
W 1985 r. uzyskał dyplom aktorski grając role dyplomowe: 1. – „Teatr” Michel de Ghelderode; rola: Boraks, Szalej; reż. Ryszard Ronczewski; Teatr Wybrzeże / Gdańsk; 2. – „Sceny z Szekspira” William Shakespeare (dyplom muzyczny) rola: role; reż. Dorota Kolak, Igor Mielczarek; Teatr Wybrzeże / Gdańsk; 3. – „W małym dworku” S. I. Witkiewicz; rola: Dyapanazy Nibek; reż. Ryszard Major; Teatr Wybrzeże / Gdańsk.
Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in: Teatrem Wybrzeże w Gdańsku (1982–1985), Teatrem Polskim w Poznaniu (1985–1987), Teatrem Rozrywki w Chorzowie (1987–1992). W latach 1985–1986 współpracował ze Zbigniewem Cynkutisem w Drugim Studio Wrocławskim, kontynuującym tradycje Laboratorium Jerzego Grotowskiego. Od 1992 r. związany jest z lubelskimi scenami – Teatrem im. Juliusza Osterwy oraz gościnnie z Teatrem Muzycznym.
Występował w wielu produkcjach filmowych i telewizyjnych: https://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1116678
W filmie „Lament VIII” na podstawie „Trenów” Jana Kochanowskiego zagrał postać poety. Obraz zdobył Złotego Delfina (Gold Winner) na Cannes Corporate Media and TV Awards (2018) w kategorii „Styl życia, Sztuka, Muzyka i Kultura”. Rok później, w filmie „Jan Kochanowski – Treny”, ponownie wcielił się w rolę Kochanowskiego. Produkcja otrzymała podwójną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym FilmAT w Warszawie (2019) – za wartości patriotyczne w 100-lecie odzyskania niepodległości oraz za najlepszy dokument w kategorii „Kultura i sztuka”.
W 2024 roku „Treny – Jana Kochanowskiego”, z rolą poety/ojca w interpretacji Artura Kocięckiego, zostały uhonorowane w Los Angeles najwyższym Laurem – „Hollywoodzkim Orłem” za „Poetycką Doskonałość”.
Doświadczenia z pogranicza światów były pomocne w oddaniu postaci Jana Kochanowskiego w „Trenach” nagradzanych w Hollywood i Cannes.
W 2002 r. Artur Kocięcki zapadł w trzydziestodniową śpiączkę, wskutek urazów doznanych w wypadku samochodowym, którego sprawca poniósł śmierć na miejscu. Historię powrotu do życia opisał w książce „Przebudzenia”, na podstawie których powstało słuchowisko „O powrocie stamtąd”, wyróżnione udziałem podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej – „Dwa Teatry” w Sopocie, jak również zakwalifikowane do Międzynarodowego Festiwalu Słuchowisk – PRIX EUROPA w Berlinie 2009, a w 2024 r. na podstawie tej prozy miał Premierę w Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie autorski spektakl „Stamtąd,” monodram prezentowany i nagradzany na Festiwalach Teatralnych w Polsce i za granicą.
W pracy zawodowej Artur Kocięcki łączy solidny warsztat oparty na dyscyplinie i rzemiośle z wnikliwym poznaniem wewnętrznego świata postaci. Każda rola jest dla niego szansą na zgłębienie ludzkich emocji i dążenie do scenicznej prawdy. Widać w nim szacunek do słowa oraz odwagę podejmowania artystycznych wyzwań, niezależnie od formy i gatunku.
