Legitymuje się dyplomem aktora dramatu nadanym przez Państwową Komisję Egzaminacyjną przy Ministerstwie Kultury i Sztuki (1988). Absolwent Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1990).
Od 1982 r. związany z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie, gdzie w 1984 r. zadebiutował rolą Malarza II w Próbie adaptacji Irosława Szymańskiego w reżyserii Romana Kruczkowskiego. W latach 1990–1992 współpracował z prywatnym Teatrem Nowym w Lublinie, a 1992–1994 z Teatrem Kameralnym w Lublinie.
Ma na swoim koncie liczne role w produkcjach filmowych i telewizyjnych, takich jak: 1944, Modrzejewska, Ojcowizna, Przeprawa, Sąd nad urwiskiem, Kto przeżyje zobaczy, Sława i chwała, Motór, W rytmie serca, Drogi ku wolności, Wojenne dziewczyny, Zieja, Quand le temps s’arrête, Testimonium veritatis, Kościuszko, Sztab generalny, Mistrz i Małgorzata oraz Teatr rozbieżny.
Jako lektor współpracował przy filmie Polska w NATO, zrealizowanym przez Fundację Bezpieczeństwa Strategicznego Polski. Od 2013 r. regularnie nagrywa słuchowiska radiowe oraz reklamy.
W latach 1995–1997 pełnił funkcję instruktora żywego planu w Warsztatach Terapii Zajęciowej przy Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie. W latach 1990–1992 prowadził zajęcia z zakresu kształcenia kompetencji komunikacyjnej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie. Współpracował z Lubelską Fundacją Rozwoju (2000–2018) jako mentor projektu „Mikro-Innowacje Makro-Korzyści”. Wykładał w Wyższej Szkole Pedagogicznej TWP w Warszawie (2002–2013), na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie (2002–2004) oraz w Wyższej Szkole Społeczno-Przyrodniczej w Lublinie (2002–2005). Prowadził wykłady otwarte na Wydziale Prawa i Administracji UMCS, organizowane przez Europejskie Stowarzyszenie Studentów Prawa ELSA (2005–2006). Brał udział w licznych konferencjach naukowych organizowanych przez Instytut Pedagogiki UMCS, Lubelską Fundację Rozwoju oraz koła naukowe studentów psychologii i pedagogiki.
Aktora cechuje ogromne poczucie humoru – potrafi zarażać śmiechem i z łatwością burzy dystans z odbiorcami, zarówno w pracy aktorskiej, jak i pedagogicznej.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (2005). Laureat „Złotej Maski” (2010), prestiżowej nagrody przyznawanej przez Związek Artystów Scen Polskich, za rolę Kretynika w spektaklu Bóg Woody’ego Allena w reżyserii Grzegorza Kempinsky’ego.