„Drgania świetlików”

Projekt „Drgania świetlików” autorstwa Hanki Brulińskiej to realizacja filmowa traktująca o życu i twórczości Andrzeja Golejewskiego. 
Andrzej Golejewski to wybitny aktor teatralny i filmowy, który na co dzień zmaga się z chorobą, a przez kilka lat swojego zawodowego życia był związany z naszym teatrem. Film realizowany przez Hankę dokumentuje jego codzienne życie co stanowi dla niego także swego rodzaju terapię. 

Tak o projekcie pisze autorka: „Jestem przekonana o potrzebie opowiedzenia tej konkretnej historii. Moment, w którym mój kolega z pracy – aktor, pan Andrzej Golejewski zwrócił się do mnie z prośbą o zrobienie filmowej wersji jego monodramu, na tyle silnie na mnie wpłynął, że zaczęłam swoje poszukiwania głębiej, czytając odpowiednią literaturę, np. „Geniusz i obłąkanie” Lombroso czy przeprowadzając wstępną dokumentację. Zrozumiałam jego samotność, jego pustkę jego „geniusz w chorobie” i wzruszył mnie jego los. Dziś już wiem, że niezrobienie tego filmu byłoby dla mnie wielkim zaniedbaniem. Pragnąc być twórcą niezależnym, chce mówić w sposób odważny o tym, co mnie przejmuję, dotyka, boli, zastanawia. Mam głębokie przeczucie, że ten człowiek i jego historia zasługują na to, aby się nad nimi pochylić.”

Gorąco zachęcamy do tego, aby i Państwo włączyli się w tę inicjatywę poprzez wsparcie zbiórki na realizację filmu. Można to zrobić porzez wpłatę dowolnej kwoty na portalu zrzutka. Bezpośredni link do zbiórki zrzutka.pl/nghd82 

Jestem przekonana o potrzebie opowiedzenia tej konkretnej historii. 

Moment, w którym mój kolega z pracy –aktor, pan Andrzej Golejewski zwrócił się do mnie z prośbą o zrobienie filmowej wersji jego monodramu, na tyle silnie na mnie wpłynął, że zaczęłam swoje poszukiwania głębiej, czytając odpowiednią literaturę, np. „Geniusz i obłąkanie” Lombroso czy przeprowadzając wstępną dokumentację. Zrozumiałam jego samotność, jego pustkę jego „geniusz w chorobie” i wzruszył mnie jego los. Dziś już wiem, że niezrobienie tego filmu byłoby dla mnie wielkim zaniedbaniem. Pragnąc być twórcą niezależnym, chce mówić w sposób odważny o tym, co mnie przejmuję, dotyka, boli , zastanawia. Mam głębokie przeczucie, że ten człowiek i jego historia zasługują na to, aby się nad nimi pochylić.