Nie żyje Piotr Wysocki
27.03.2023 r.
Z lubelskim Teatrem związany był od 1969 roku, ostatni spektakl, w którym zagrał to „Amadeusz”. Na deskach ,,Osterwy”, spędził 48 lat teatralnego życia. Był niekwestionowaną gwiazdą i twarzą tej sceny. Jego profil zdobił teatralne programy. Był między innymi molierowskim Świętoszkiem, Don Juanem, szekspirowskim Otellem, Fircykiem w zalotach u Zabłockiego, Fantazym w dramacie Słowackiego. Sprawdzał się w różnorodnym repertuarze: od fredrowskiego Birbanckiego w ,,Dożywociu” czy Papkina w ,,Zemście”, po Dziennikarza w ,,Weselu” Wyspiańskiego i Gajewa w „Wiśniowym sadzie” Czechowa, Ignacego w ,,Ślubie” Gombrowicza , Peachuma w ,,Operze za trzy grosze” Brechta, czy Nekrozotara w ,, Farsie o śmierci” Ghelderode.
Nie było dla niego ról dużych i ,,tylko” epizodów, wszystkie aktorskie zadania traktował z jednakowa powagą, tak jak rolę Kazunia w „Widnokręgu” Myśliwskiego, którą zachwycił publiczność, ale też samego autora.
Piotr Wysocki był wybitnym aktorem teatralnym i filmowym. Po roli w „Popiołach” Andrzeja Wajdy miał otwartą drogę do najbardziej prestiżowych teatrów warszawskich. Wybrał Lublin. Mówił: „Lubię to miasto, bo ciągle jeszcze ma w sobie coś ciepłego, kresowego”.
W uznaniu jego zasług, obok licznych nagród lokalnych jak Nagroda artystyczna i kulturalna województwa lubelskiego , otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze” – Gloria Artis”.
Msza święta żałobna odbędzie się 4.04.2023 r. o godzinie 14:00 w Archikatedrze Lubelskiej przy ul. Królewskiej 10 w Lublinie. Ceremonia złożenia do grobu rodzinnego nastąpi 5. 04. 2023 r. o godzinie 12:00 na cmenatrzu św. Jerzego w Toruniu.
Piotr Wysocki na zawsze pozostanie w naszej pamięci i na kartach historii naszej sceny. Rodzinie i bliskim składamy szczere wyrazy współczucia.Z lubelskim Teatrem związany był od 1969 roku, ostatni spektakl, w którym zagrał to „Amadeusz”. Na deskach ,,Osterwy”, spędził 48 lat teatralnego życia. Był niekwestionowaną gwiazdą i twarzą tej sceny. Jego profil zdobił teatralne programy. Był między innymi molierowskim Świętoszkiem, Don Juanem, szekspirowskim Otellem, Fircykiem w zalotach u Zabłockiego, Fantazym w dramacie Słowackiego. Sprawdzał się w różnorodnym repertuarze: od fredrowskiego Birbanckiego w ,,Dożywociu” czy Papkina w ,,Zemście”, po Dziennikarza w ,,Weselu” Wyspiańskiego i Gajewa w „Wiśniowym sadzie” Czechowa, Ignacego w ,,Ślubie” Gombrowicza , Peachuma w ,,Operze za trzy grosze” Brechta, czy Nekrozotara w ,, Farsie o śmierci” Ghelderode.
Nie było dla niego ról dużych i ,,tylko” epizodów, wszystkie aktorskie zadania traktował z jednakowa powagą, tak jak rolę Kazunia w „Widnokręgu” Myśliwskiego, którą zachwycił publiczność, ale też samego autora.
